Bazı insanlar kitabı ezberler,
bazıları falı.
Bazıları ses yükseltir,
bazıları susmayı öğrenir.
Ben kimsenin hükmü değilim.
Ne alkışla cennet olur insan,
ne yalnızlıkla kayıp.
Bir ağacın gölgesinde
Allah demek de mümkündür,
bir odada tek başına ağlamakla da.
Çünkü merhamet
her zaman yüksek sesle konuşmaz.
Ve insan bazen
en doğru şeyi,
kimseyi susturmadan anlar.
Kayıt Tarihi : 18.05.2026 16:48:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!