Her doğumda güler,sevinir insanoğlu,
Peki neden her yeni doğan ağlayarak gelir dünyaya?
Her ölümde ağlar,üzülür insanoğu,
Peki neden her ölen huzur içinde uyuyarak göçeder dünyadan?
Nerde yanlış yapıyoruz,doğumdamı yoksa ölümdemi? ? ? ? ?
Cebeci köprüsünün üstü
Karınca yuvasına benziyor,
Hamallar, körler, topallar,
Oturmuş nasibini bekliyor.
Cebeci köprüsü yüksek
Devamını Oku
Karınca yuvasına benziyor,
Hamallar, körler, topallar,
Oturmuş nasibini bekliyor.
Cebeci köprüsü yüksek




şafaknur hanım,
imlası bozuk dünyamıza sorularla kapı açan şiirlerinize bir yenisini daha eklemişsiniz..beğeniyle okudum..tebrik ediyorum..
Yaşantımızda bir kurgu hatası,ben ve daha niceleri hep aynı şeyi söylerler dururlar.yarın bizlerde terki diyar edince yine arkadan gözyaşları.Düşünüze ve kaleminize sağlık.Tam puan + Antoloji.
Yanlışı yapan biz miyiz acaba ...?
Umduğumuzu bulamayacağımız biliciyle dünyaya geldiğimiz için ağlıyor olabiliriz... Ölümde ise Cahit Sıtkı Tarancının şiirinde söylediği gibi 'öldük, ölümden birşeyler umarak' belki huzurlu bir görünüm vermektedir...
Kaleminize sağlık...
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta