Gün batıyor deniz kenarında,
Ve ansızın kızıl ufukta.
Erkenden kalkıyor artık,
Daha doğmadan, şafakta.
Ağırdan yaralı, bu sıralar.
Beklemeden beni geçip gidiyor gün.
Umursamıyorum geçip gitsin gün.
Hangi saatleri seviyorum, bilmiyorum.
Bütün saatleri bağladım bir taşa.
En son bildiğim bu.
Aydınlanıyor ve kararıyor gün.
Anlımı ısıtmıyor güneş.
Dünya başıma yıkılmıyor.
Gelen gelmiyor, bana biliyorum.
Çok bekledim zamanında.
Gecikmedi hep ziyanlarım.
Bilmedim layık olanı.
Bilseydim yürür müydüm?
Bildiğim doğrularım yanıltı.
Çözmedi hiçbir şeyi sevgim.
Kenan Gezici 01/03/2026
Kayıt Tarihi : 1.3.2026 20:48:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!