9 Haziran 1963 Razgrad/BULGARİSTAN
Üstüme çöken karanlık, dilsizce bekler,
Kaç yıl bitecek diye, rüzgâra hep ekler,
Ruhunun uzanıp söndürdüğü, gümüş mehtabı,
Kerem et, parıldasın diye bahtıma ser.
*
Kaldırma Ferhat’ı, bu kasvetli yamaçtan,
İnlerken kayadaki taşlar, feryadından,
İçimi ezer delice bir cesaret
görünmez bir el kilitler kapılarımı,
miskinliğimden değil bu minnet
çaresizim seni sevdiğimi söyleyemem.
Dilsizim.
Devamını Oku
görünmez bir el kilitler kapılarımı,
miskinliğimden değil bu minnet
çaresizim seni sevdiğimi söyleyemem.
Dilsizim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta