sabahın ilk ışıkları sızarken odaya ,
gözlerimde alabora olmuş bir teknenin perişanlığı
en uzun gecesiydi belki de
karanlığında çırpındığım aşkın
hatıralar uyumadan
sönmeyecek yüreğimdeki yangın
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim



