Yanar Ateş Olurum Şiiri - Rasimin Günlüğü

Yanar ateş olurum, dolar duman olurum,
Sana gelen yollarda, savrulur harman olurum.
Adını andığımda, nefessiz can olurum,
Ben bu aşkın uğruna, sessiz kurban olurum.

Gözlerin bir uçurum, bakmasam düşer gönlüm,
Seninle geçen her an, sanki bin asır ömrüm.
Kül olsam da yolunda, bitmez bendeki cürüm,
Karanlık gecelerde, sende kalır gömütüm.

Feryadım dağı aşar, duymaz mısın sesimi?
Kader diye yazdılar, bu amansız derdimi.
Rüzgarlara bıraktım, son umut hevesimi,
Seninle aldım inan, ben bu son nefesimi.

Mevsimler gelip geçer, bende yaprak dökülmez,
Bu sevdanın kökleri, sökülse de bükülmez.
Aşkın vurduğu mühür, öyle kolay sökülmez,
Gönül sarayım yıkık, sensiz geri dikilmez.

Bir kadeh zehir olsa, elinden içerim ben,
Cennetten vazgeçer de, seninle geçerim ben.
Dünya malı neyleyim, tek seni seçerim ben,
Kendi kefenimi de, aşkınla biçerim ben.

Yıldızlar şahidimdir, ay tutulur yasından,
Kurtulamaz bu yürek, sevdanın arkasından.
Bir damla su dilesem, aşkının pınarından,
Dönmem öleceğimi bilsem de yarınından.

Artık sözün bittiği, yaş akan o yerdeyim,
Güneşin doğmadığı, kapkaranlık ferdeyim.
Yanar ateş olurum, her an o mahşerdeyim,
Sen neredeysen söyle, ben tam o kederdeyim.