Bu şiirin adını sana bırakıyorum.
Tıpkı senle birlikte giden yıllar gibi
Benden alıp gittiğin ne varsa
Bu şiir gibi sana bırakıyorum.
Ben seni sevmenin bedelini ağır ödedim zaten.
Bu Son Şiirim
Bu şiir umutlarımın katiline,
Gençliğimin en ağır bedeline,
Boşuna giden yıllarımın sebebi,
Acılarımın tek nedenine…
Büyüdük
Zaman geçti, büyüdük.
Büyüdükçe bir şeyler öğrendik.
Öğrendikçe üzüldük.
Üzüldükçe yandık.
Gün geçtikçe güçleniyorum.
Acılarıma daha az kafa takıyorum.
Kendimi eskisi gibi yormuyorum.
Aldırmıyorum anlatılan masallara,
Yaralarıma baktıkça daha bir
Cesaretleniyorum yarınlardan.
Adını geceye yazan insanlar var,
Herkes onları öyle mutlu sanır.
Oysa onlar her şeyden vazgeçmiştir
Çünkü onlar için pek bir şeyin önemi kalmamıştır
Çünkü onlar hayattan alacağını almıştır.
Canı yanmış insanlar hep sessizce ağlar.
Çocukluğumu özledim bu aralar.
Arkadaşlarımı, sadece benim arkadaşım
olan arkadaşlarımı, özledim.
Para pul, çıkar nedir bilmeyen arkadaşlarımı,
Kavgaya girerken kafası gözü kırılacakmış
Çok değiştim ben…
Hayatımdan gidenler üzmüyor artık, alıştım.
Kimse canımı yakamıyor artık, umursamıyorum.
Hiçbir şeyin beni üzmesine izin vermiyorum.
Yüreğimi kimseye emanet etmiyorum.
Umutlarımın kırılmasına imkan tanımıyorum.
Bundan daha fazla kırılamam nasılsa…
Bir insanın hayatında yıkım adına ne varsa,
Yaşanılacak ne kadar acı varsa yaşadım.
Daha iyiyim şimdi,
Artık durup dururken gelmiyorsun aklıma,
Gözlerim dalıp gitmiyor senli diyarlara,
Öyle birden akmıyor yaşlar artık…
Sabahlara kadar gelsin diye
Dua ettiğim birisi de yok hayatımda.
De ki Yalnızlığı İyi Bilirim
Bir gün sana yalnızlığı sorarlarsa
De ki iyi bilirim...
Benim de karanlıklara mahkum ettiğim,
Hayatını kararttığım biri var, de...




-
Fatma Koç
Tüm YorumlarKıymetli Hocam çok geç tanıdığım için üzgün ama geçte olsa sizin gibi bir değerin kelamlarını okuma dinleme fırsatı bulduğum için mutluyum. Siz gibi değerler hep var olsun.