Yalnızlık hep arkadaşımız oldu,
yüreğimizde bir o rahat yer buldu
ve çöreklendi iyice bir,
söküp atmak ne mümkün,
o yerinden çok memnundu,
sonra hüzün ile arkadaş oldular
ve öylece sarmaş-dolaş yaşayıp gidiyorum.
Beni hor görme kardeşim
Sen altınsın ben tunç muyum?
Aynı vardan var olmuşuz
Sen gümüşsün ben saç mıyım?
Ne var ise sende bende
Devamını Oku
Sen altınsın ben tunç muyum?
Aynı vardan var olmuşuz
Sen gümüşsün ben saç mıyım?
Ne var ise sende bende




Yalnızlığı güzel ifade etmişsiniz. Bizler aslında yalnılığı yaşıyoruz ne kadar da kalabalıkların içerisinde olsak da... Tebrik eder, saygılar sunarım.
Şair dostum, yalnızlık zor iştir, hele bir de ona hüzün de eklendiyse daha zordur. Kalemin ve yüreğin hiç yalnız olmasın diyor, tebrik ediyorum. +10 puan.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta