Yalnızlık hep arkadaşımız oldu,
yüreğimizde bir o rahat yer buldu
ve çöreklendi iyice bir,
söküp atmak ne mümkün,
o yerinden çok memnundu,
sonra hüzün ile arkadaş oldular
ve öylece sarmaş-dolaş yaşayıp gidiyorum.
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
Devamını Oku
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları




Yalnızlığı güzel ifade etmişsiniz. Bizler aslında yalnılığı yaşıyoruz ne kadar da kalabalıkların içerisinde olsak da... Tebrik eder, saygılar sunarım.
Şair dostum, yalnızlık zor iştir, hele bir de ona hüzün de eklendiyse daha zordur. Kalemin ve yüreğin hiç yalnız olmasın diyor, tebrik ediyorum. +10 puan.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta