Vazgeçtim aşklardan, sevdalardan
Bıraktım kendimi yalnızlığın kollarına
Zaten hep öyle yapayalnız değil miyim?
Vazgeçtim dostlar beni sersem eden duygulardan vazgeçtim.
Yenilgiyse eğer gerçekten ilk kez yenildim
Çözülmekse eğer sevda ateşinden
Aşk bu dünyanın ölçüleriyle açıklanamaz sevgili. O ilkel bir acıdır, yaban bir ağrıdır. Gelir ve içimizdeki o çok eski bir şeye dokunur. Sonra bir perde açılır ve yolculuk başlar. Bu yolculukta artık para, tarifeler, beklentiler, randevular, taksitler, iş, anneler ve korkular yoktur. Aşkın kendi gerçekliği vardır sevgili. İnsan bir başka ışığa teslim olur...
Aşkta yarın yoktur sevgili. Zaman ileri doğru değil, içeri, yüreklere, derinlere doğru işlemeye başlar, bilgeleşir. Hiç bilmediği sezgileriyle buluşur. Yükü çok ağırdır, kendiyle buluşmuştur. Hem dışındadır dünyanın, hem de ortasında.
Hindistan'da Ganj Nehri'nin kıyısında yakılan yoksul adamın hissettikleri de onunladır, yitirdikleri de... Newyork'ta, bir sokakta, o kartondan kulübesinde yaşayan kadının çıplak yalnızlığı da. Her şey onunladır, ona emanettir sanki, ama o, çıldırtıcı bir yalnızlık içindedir yine de...
Aşkın kültürlü olmakla, bilgili olmakla da ilgisi yoktur sevgili, kanımıza karışan ilkel acı, o yaban ağrıyla hiçbir kitabın yazmadığı hakikatlere daha yakınızdır, inan...
Kim demişti hatırlamıyorum, aşk varlığın değil, yokluğun acısıdır diye. Belki de bu yüzden ilk gençliğimde, o yoğun aşık olduğum yıllarda, gözüme uyku girmez, dudağımda bir ıslıkla bütün gece şehri, o karanlık, o hüzünlü sokakları dolaşır, insanları uykularından uyandırmak isterdim. Uyanıp, içimde derin bir sızıyla uyanan o derin sancının acısına ortak olsunlar diye...
Aşk çok eski bir şeydir sevgili. Onun içinden o çileli çocukluğumuz geçer. Sevdiğimiz insanların çocuklukları da... Oradan üvey anneler, eksik babalar, parasız yatılılar geçer. Ve sonra aşk bütün bunları alır, daha da eskilere gider, hep o ilkel acıya, o yaban ağrıya...
Devamını Oku
Aşkta yarın yoktur sevgili. Zaman ileri doğru değil, içeri, yüreklere, derinlere doğru işlemeye başlar, bilgeleşir. Hiç bilmediği sezgileriyle buluşur. Yükü çok ağırdır, kendiyle buluşmuştur. Hem dışındadır dünyanın, hem de ortasında.
Hindistan'da Ganj Nehri'nin kıyısında yakılan yoksul adamın hissettikleri de onunladır, yitirdikleri de... Newyork'ta, bir sokakta, o kartondan kulübesinde yaşayan kadının çıplak yalnızlığı da. Her şey onunladır, ona emanettir sanki, ama o, çıldırtıcı bir yalnızlık içindedir yine de...
Aşkın kültürlü olmakla, bilgili olmakla da ilgisi yoktur sevgili, kanımıza karışan ilkel acı, o yaban ağrıyla hiçbir kitabın yazmadığı hakikatlere daha yakınızdır, inan...
Kim demişti hatırlamıyorum, aşk varlığın değil, yokluğun acısıdır diye. Belki de bu yüzden ilk gençliğimde, o yoğun aşık olduğum yıllarda, gözüme uyku girmez, dudağımda bir ıslıkla bütün gece şehri, o karanlık, o hüzünlü sokakları dolaşır, insanları uykularından uyandırmak isterdim. Uyanıp, içimde derin bir sızıyla uyanan o derin sancının acısına ortak olsunlar diye...
Aşk çok eski bir şeydir sevgili. Onun içinden o çileli çocukluğumuz geçer. Sevdiğimiz insanların çocuklukları da... Oradan üvey anneler, eksik babalar, parasız yatılılar geçer. Ve sonra aşk bütün bunları alır, daha da eskilere gider, hep o ilkel acıya, o yaban ağrıya...




Öyle bir yazmışsın ki, seninle beraber vazgeçiyor insan, seninle beraber içten içe hüzünleniyor da, belli etmiyor. Çok beğendim bu şiirini şiir dostum, duygularını yaşatabiliyorsun okuyucunun yüreğinde. Şiire doğru yol aldığın bu güzel yolculukta şiirli duyguların sana ışık olsun ve her daim yolun açık olsun.
Yüreginize emeginize ellerinize saglik... Cok güzel bir siir cok güzel sözler... Bu güzellik karsisinda daha fazla söze gerek var mi?
Bir bilinmezliğe doğru yol almalıyım
Bütün sınırları aşmalıyım
Kendi sınırsızlığım ötesine ulaşmalıyım
Hiç kimse, hiçbir yer veya bir nesne
Hatırlatmamalı bana kırık-dökük anılarımı
Hayatımın çok kötü bir dönemi diye değil
Senin bana olan vefasızlığını unutmalıyım
Bu yüzden dostlar ben vazgeçtim. sevgili şair yüregine ve kalemine saglık tebrikler..
Vazgeçtim aşklardan, sevdalardan
Bıraktım kendimi yalnızlığın kollarına
Zaten hep öyle yapayalnız değil miyim?
Vazgeçtim dostlar beni sersem eden duygulardan vazgeçtim. .. sevgili sair kalemine ve yüreğine saglık iyiki yalnızlıgımız bizimle ya oda olmasa??? kutluyorum +10
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta