Yalnızım Şiiri - Selami Dünser

Y A L N I Z I M
Yalnızım, yaşayan ölüler gibiyim
Gençliğini unutmuş, yaşlılar gibiyim
Susuzluktan çatlamış, çöller gibiyim
Bilmem yalnız olan bir ben miyim?

Yalnızım terk edilmiş, saray gibiyim
Yemişlerle dolu, bahçe gibiyim
Üstünden geçilmez, köprü gibiyim
Bilmem mutlu olmaya layık değimliyim?

Yalnızım bilmem hak ediyor muyum?
Suçluysam, suçumu bilmek istiyorum
Yalnızlığı unutup, mutlu olmak istiyorum
Acep bu kadarını da hak etmiyor muyum?

Yalnızım yaşıyorum şu fani dünyada
Bir dostum olsa aradığımda yanımda
Dertlerimi üzüntülerimi onunla paylaşsam da
Yaşamı sevdirir, mutlu olurum o zamanda
10.02.1999 Çarşamba