Yalnız sen Şiiri - Servet Erbaş

Yalnız sensin tanıdığım bildiğim.
Her ne yana bakar isem gördüğüm.
Dala güle O bülbüle sorduğum.
En sonunda yüreğimde bulduğum.

Yıllarca günahın yurdunda durdum.
Affına güvenip hayaller kurdum.
Değersiz başımı yoluna koydum.
Umudum kesmedim aslımı buldum.

Bir tek sensin gerçek Haksın bilirim.
Sözüm sözdür ben yoluna ölürüm.
Nasip et yeter ki canım veririm.
Şehadet atına biner gelirim.

Sen erdirdin beni gerçek sırrına.
Aşkı koydun müminlerin bağrına.
Şahidim ben gönderdiğin doğruna.
İflah olmam yandım artık narına.

İman ettim altı tane şartına.
Ogün koptu zaten bende fırtına.
Rahmetle baktığı Mümin kuluna.
Yüklemez O zoru kulun sırtına.

İmanlı kalp ile yaşat ve öldür.
Her iki dünyada yüzümü güldür.
Allah'ım herkese doğruyu buldur.
Zaten senin yolun dosdoğru yoldur.

Bir gerçek var ise yalnızca sensin.
Allah vardır birdir herkesler bilsin.
Bütün alem gelsin Hak yola girsin.
Tekrar ediyorum varsın ve birsin.

Dünyanın işleri oyalamasın.
Gözünü kör edip boyalamasın.
Kimse boş hevesler kovalamasın.
Orda sonsuz cennet zayi olmasın