Yalnız Adam Mesut Şiiri - Mesut Sav

Yalnız Adam Mesut,Mevsim Sonbahar.
Döker yaprakları hüzünlü rüzgar.
Gözleri dalgın, bekler çiçekli bir bahar.
Kalbi susmaz hiç,umutla yanar.

Mevsim Sonbahar,gökler puslu,gri.
Mesut'u bekler sessiz,sabırla biri.
Hasret büyür ama ölmez diri,
Çünkü bilir,gelir elbet bahar mevsimi.

Bir sabah doğar güneş yeniden.
Isıtır gönlü donmuş bu beden.
Yalnız Adam Mesut sever derinden.
Hasret biter,baharına kavuşur yeniden.