Egehan Seven Şiirleri - Şair Egehan Seven

Sen bir bahar gibi geldin,
Ben ise;
Sonbahardan arta kalan yaprakları temizliyordum yüreğimde
Serçeler geldi dünyama ama ben güvercinlerin olmuştum bile
Güneş ışığı alıyordu gözlerimi sen gelirken karanlık dünyama
Sen bir bahardın, ben ise kışa direnmiş bir gül

Sen yoksun yanımda
Yüreğimde olsan da yoksun anla..!
Belki bir resmin dindirir diye baktım resimlere
Daha da çok istedim seni yanımda
Belki de uykum gelir uyurum dedim

Hangi gecekonduya gölgesin?
Bir tohum gibi toprağın arkasında saklanmış izlerim,
Kucağındaki siyah kediye dokunan ellerin,
Hatırlamaz bir kış vakti vedalaştığımızı.

Uzak şehirden geldiğini sanırsın

Bir akşam vakti buluştular,
İki yalnız, tek bir gölge gibi.

Zaman durdu, şehir sustu,
İçlerinde yılların sessizliği.

Aynı masada oturdular,
İki fincan, iki gölge.

Sözler vardı ama eksik,
Bakışlar vardı ama uzak.

Küçük elleri avucumda,
Sıcacık, hafif, masum.
Bir hafta sonu buluşmasında,
Dünya sadece bizim için dönüyor.

Kahkahalar yükselir havaya,

Seni sevdiğime pişman olacağım bir gün.

İmkânsız olmadın hiçbir zaman,
Sus pus sevdim seni bu limanda.

Kalp atışlarım dalgalar, vurdu sevdalarıma,

Bir adam yürür, sokaklar ıssız,
Adımları, kendi yankısına eşlik eder.
Cebinde unutulmuş birkaç anı,
Gözlerinde yorgun akşamlar var.

Bir pencere kenarında oturur bazen,

Gözlerinde eski zamanlardan kalma bir hüzün,
Kirpiklerine asılı unutulmuş dualar.
Ellerinde kırılgan bir sabır,
Avuçlarında rüzgârdan izler var.

Yalnız kadın, sokak lambalarının altında,

Bir şehir, kalabalığın içinde kaybolmuş,
İki yalnız, yolların kesişmesini bekler.
Biri rüzgâra sorar kendini,
Biri sessizliğe yaslanır,
Ve bir akşam vakti,
İki yalnızlık birbirine dokunur.