Yalın 1 - Vefa Şiiri - Tunç Ziya Agur

Açık göğün altında kapalı bir cam fanustur dünya,
Teraryum yalnızlığında, saklıdır her damla ve feryat.
Kütlenin kanunudur bu, fısıldar Galilei'den bu yana;
Yoktan var olmaz hiçbir zerre, dönüştürür sadece hayat.
Bir miligramlık kibriyle ölçerken insan boşluğu,
Entropinin sinsi yılanı kemirir sessizce bu yurdu.
Kopardığın karbon atomu, milyon yıllık bir ağacın fısıltısı,
İade etmeden kestiğin her bağ, termodinamik bir sızı.
Denklem sıfırlanmalıdır oysa, akar zaman, biter ecel,
Taşar bendinden, öbür mısraya ulaşır elbet el.

Karanlık rizosferde, suskun ve mağrur bir direniş büyür,
Rhizobium dokunur köklere, yeraltında bir rüya yürür.
Göğün inatçı azotunu, o kırılmaz üçlü bağı koparmak için,
Nefesini tutar, kalın duvarlar örer, sızmasın diye oksijen zehri.
On altı enerji feda eder kendi hücresinin cılız ateşinden,
Amonyak damıtır toprağa, vazgeçerek her türlü hevesinden.
Ne bekler bu minik nefer, toprağın kirlenen o derin pH’ından?
Sadece saf bir vefadır bu, biyosfere can sunan, sessizce canından.

Dinle bak, uzak Pasifik'te Ruapehu dağının eriyen karlarını,
Göktunç'un yaşlarıdır saran Papatūānuku'nun yaralarını.
Orada su sadece su değildir, atanın hatırası, bölünmez bir bütün,
Parlamentolar eğilir önünde, tüzel bir cana bürünür yeryüzün.
"Ko au te awa," der vadinin derinlikleri, "Ben akarsuyum, akarsu bendedir!"
Koparılan başın ağıdını yakar yaşlılar, bu acı kabilenin tenindedir.
Ben bir taiaha mızrağıyım, sesim ağaçtandır, damarım suyun akışından,
Koparılmışsam yatağımdan, bil ki evren sarsılır bu vefasızlığından.

Şaşmaz bir mizan kurulmuş kainatta, yedi kat göklerin ötesinde,
Aldığını geri vermeyen "hırsız" yazar o kadim vedalar'ın sesinde.
Dikilmiştir toprağa sımsıkı bir Veli'nin o muazzam Vefa Ağacı,
Gövdesi direniştir sömürüye, dalları göklerde tüm yaratılanın ilacı.
Bir damla su fezalının kaleminden düşer de yol bulur hakikate,
Doğrusal bir talan değil, döngüsel bir akış ulaştırır bizi saadete.
Tüketmek değil hüner, emanettir su, emanettir her bir tohum bereketiyle,
Sürdürülebilirlik dediğin, asil bir devirdir kök kaynağa, şükür ve edeple.