Açık göğün altında kapalı bir cam fanustur dünya,
Teraryum yalnızlığında, saklıdır her damla ve feryat.
Kütlenin kanunudur bu, fısıldar Galilei'den bu yana;
Yoktan var olmaz hiçbir zerre, dönüştürür sadece hayat.
Bir miligramlık kibriyle ölçerken insan boşluğu,
Entropinin sinsi yılanı kemirir sessizce bu yurdu.
Kopardığın karbon atomu, milyon yıllık bir ağacın fısıltısı,
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta