Yalanların en güzeline kandım.
Yalan olduğunu bilerekten.
Güzelliklerin sahteliğini erkenden öğrendim.
Bir yanım korkarken diğer yarım sabırsızca koştu.
Sözlerin sarhoşu oldum.
Ne güzel akıyordu ağzından kelimeler.
Ve ne kadar güzeldi kış bahçelerindeki ellerimiz.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta