Beyaz, ipek gibi yağdı kar
Bir kız kardan hafif adımlarıyla yürüyüp geçti hayal içinde
Arkadaşlarımı düşündüm, sevgili şeyleri
Sanki her şey bizimle var ve bizimle olacak
Şarkılar çaldı odalarda
Bütün insanları sevmek gerektiğini düşündüm
Devamını Oku
Bir kız kardan hafif adımlarıyla yürüyüp geçti hayal içinde
Arkadaşlarımı düşündüm, sevgili şeyleri
Sanki her şey bizimle var ve bizimle olacak
Şarkılar çaldı odalarda
Bütün insanları sevmek gerektiğini düşündüm
1977 yılında, Sivas'ta hayat denilen şeye gözlerini açtı. Bilinemeyen bir tutkuyla tutundu yaşama. En büyük dostu kitaplar oldu. Yazının imge dünyasında yarattığı mistik dokunuşu sevdi. Öyle çok sevdi ki, yazıya adadı kendisini. Kaybolduğunda, canı yandığında, bir şeye sevindiğinde, kızdığında, öfkelendiğinde, nefeslendiğinde adamakıllı... Hep yazıya koştu. Hala da koşmaya devam ediyor.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!