Yalancı Baharlar Şiiri - Umut Yusuf Atay

Çat kapı geldi geri, sonbahar ayları,
Tekrardan gevşedi, ruhsuz gönlümün yayları.
Bu viran bu acizâne kul, özledi yine baharları,
Neylesin gönül, yalancı baharlarla olanları?

Hazân vurdu bağrıma, soldurdu güllerimi,
Bir bir savurdu rüzgâr, gönlümde kalan küllerimi.
Mevsimler değişse de unutmadım dünlerimi,
Zira her mevsim arattı bana eski günlerimi.

Ne çare, takdir böyleymiş, susar artık diller,
Gönülde kalan yaraya merhem olmaz güller.
Bir vakit bahar diye beklediğim o güzel eller,
Şimdi hatıra olup geçer, ardından hazân gelir.

Ben yine beklerim, dönmezse de baharlar,
Her gelişinde yoklar beni eski hatıralar.
Bir acizâne kulun duasıdır kalanlar:
Gönlümde solmasın hiç yaşanmamış baharlar.