Adın geçince bir seni bilirim, bir de sıkışan kalbimi.
Terk ettin, yokluğunda aciz bıraktın gölgemi.
Dağlar aştım bir sarılmak uğruna, yollar ne ki?
Varsın canın sağ olsun da, ne derlerse desinler.
İlk baharım sendin ama sonbaharım kaldın.
Yazımı, kışımı dahi viran ettin, canımı aldın.
Şimdi harap olan bu gönlümü ilk sen çaldın.
Varsın canın sağ olsun da, ne derlerse desinler.
Geceler şahidim oldu, sustu bütün kelimeler.
Adını her anışımda içimde koptu kıyametler.
Bir umut bıraksaydın, yeterdi ömrüme seneler.
Varsın canın sağ olsun da, ne derlerse desinler.
Bir gün döner misin bilmem, beklemekten vazgeçmedim.
Kırık bir dua gibi her gece göğe seni söyledim.
Seni sevmek suçsa eğer, ben bu suçtan hiç dönmedim.
Varsın canın sağ olsun da, ne derlerse desinler.
Kayıt Tarihi : 5.08.2026 15:26:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!