Bende yoruldum bu hayattan,
Umudumun feri söndü, kalmadı...
Hayallerim bir bir avuçlarımdan kaydı,
İşler bitmiyor, gücüm yetmiyor artık.
İnsanlardan yoruldum en çok;
Maskelerden, o bitmek bilmez yalanlardan...
Beni anlamayan sağır yüreklerden,
Yoruldum işte hayata, çok yoruldum.
Geceye sığmayan sessiz çığlıklara,
İki yüzlü iblislerin sahte dostluğuna,
Yalandan gülümsemeye mecbur kalmaya;
Yoruldum hayat, hem de çok yoruldum.
"Sınavdır, geçer" dedikçe birikti her şey,
Herkese iyi görünme çabasından bıktım.
Derdimi dilsizlere anlatmaktan tükendim;
Kötüyüm işte, pes ettim...
Sizin olsun bu yalan dünya, ben yoruldum.
Kayıt Tarihi : 12.04.2026 17:24:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!