Yalakaların Çürük Tacı Şiiri - Kasım Kob ...

Durmaz kalemim, yazarım ben,
Paslı zincirinle sen, beni boğup ezmedikçe,
Asla dinmeyecek, vah öfkem,
Gücün sönüp gitmedikçe, bir mum gibi eriye eriye,
Yıkılmadıkça, kokuşmuş taht salonuna.
*
Bre, benim zorba hükümdarım,
Hey, kökü belirsiz, fakat namı yürüyen,
Bizi gözetmedin sen,
Belirdin orada, kara bir leke misali,
Fışkırdın, bir lağım sarayının ortasında,
Savurdun ve çöplüğün dibine bıraktın,
Paslı ve isli, bir vicdan gibi.
*
Hey doyumsuz düzenim, sağır idarem,
Toprağındanım ben, sizin çamurunuz ve hırs dolu kasanızın,
Karanlık ve yasak fısıldayan, nefesinizdenim ben,
Şayet kovulmuşsam yurdumdan, aşımızdan, damımızdan ve uykumuzdan,
Sokağa atılıp, bir köşeye sıkıştırılmışsa, nefes alma şansım,
Yalan ve yokluğun baskısıyla,
Efendine, kralına, ağana inat,
Sessiz ve derinden, gelecek hıncım,
Vakti dolacak, kusacağım seni besleyen, taçlandıran, yalakaların çürük tacına.