YALAKA
Hakkın kapısında kul olmayı bil,
Zalimin önünde dil olmayı bil,
Mazlumun gözünde sel olmayı bil,
Sükût eden diller, laldir yalaka.
Haram lokma ile göbek şişiren,
Fitne kazanında gıybet pişiren,
Mümin maskesiyle yolun şaşıran,
İmanı kurumuş, çöldür yalaka.
Aslına sırt dönüp fildişi kule,
Halkı hor görerek başlar bin hile,
Günü geldiğinde biter bu çile,
Zulmün saltanatı, yeldir yalaka.
Ozanım diyenler hakka bakmalı,
Sözleri kor olup kalbi yakmalı,
Gerekirse bentten taşıp akmalı,
Korkak pısan ozan, zuldür yalaka.
Dünya dediğin bir han ile hamam,
Hesabı ağırdır, vermeden tamam,
Eğilip bükülmek yakışmaz adam,
Eğri giden yolun, beldir yalaka.
Yalanı dolanı söküp atarım,
Hakkın pazarında sözüm satarım,
Atsalar zindana bin yıl yatarım,
Kalemsiz Şair acı dildir yalaka.
Kayıt Tarihi : 28.03.2026 00:23:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!