Nerde aşk var orda hüzün başlar.
Sersemlikten yorgun düşer başlar.
Gözlerde garip buğu var.
Zannetme ki gayrıdan medet umar.
Maşuktan güleryüz,tatlı dil bekler
bir imdat.
Ruh halim, malumun ilamı sevgilim.
Şişeler devrilip, bardaklar kırılmış.
Her şey baloncuk olmuş,
Havalanmış.
Hal-i mecnunum.
Çölde seraba takılırım,
Gözlerinin kıyısında yakamozları gözlerim.
Pervaneyim,şavka tutulan
Kısa ömürlü kelebekler gibi.
Aşkından dört dönerken,
Dört kıtaya hükmedip
Adalet dağıtır Osmanoğulları.
Ertuğrul Gaziyle otağı kurar.
Elverir Osman Bey’e Şeyh Edebali.
Hem de Kerimesini.
Başlar tekfurları tek tek dize getirmeye
İlk sen sevdindi beni.
Suretine hiç takılmadım.
Sonunda kahroldum.
Aklı bir karış havalardandım..
perişan ı pişman olanlardanım.
Muhlis niyetin anlayamadım.
Varlığın yokluğun meçhûlken
Sensizliğin çıkmazında hapsolmuşken,
Hep derdimi içime atıyorken,
Seni hak etmediğimi düşünüyorsan
Bu tutkumu kaldıramıyorsan
Eller için iki gözü iki çeşme ağlıyorsan
Sevgimi korktum bildirmeye
Sözler bana düşman
Gözler bana düşman olur diye.
Bu yangını hapsederken içime
El gibi dolaştın yanı başımda.
İşin aslını sor bir hele.
Sensiz sevgime sarılırken bulasın beni
Gözyaşların mezarımın tuzu biberi ola.
Gecenin kör karanlığında bir el beni ararken
Sorayım;
Kim ola?
Adını âleme haykıramadığım,
'Sen yanımdayken karalar bağlarım.
Sen yokkken ne eder,
Nasıl yaşarım.
Bu aşk-ı hayat-ı sergüzeştim,
Biteviye bir hazan,bir hicran.
Nihayeti berzah-ı vatan.
(Neyzen Tevfik’e Nazire)
Ne demeye feryat edersin gönül,
Ecel gözüm önünde,karşımdayken.
Rücû ederken ruh u beden Hakk’a.
Serseriliğe mi özenirsin bir fani için.
Eşkin tazeliği mi kalmış bugün.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!