Çekilen acının tarifini anlatmayı yazmaya başladığımda
Kelimelerin yetersiz olduğu gerçeği kafamda allak-bullak
Her zerresi bedenimin, uyuşuk ve yorgun
İçinden çıkılmaz soruların cenderesi içindeyim
Kılı kırk yaran cevapların bir insanı deli edeceği gerçeğiyleyim
Daha fazla anlatamam, edemediğim bir tarif bu
Gögün mavisi hüzünlü, gri bulutlar örtmüş yüzünü
Kızıl akşamlar düşleyip süslenmeyin ey sevgililer.
Beklemeyin mor geceyi, venüsü, pembe şafakları
Ağıtlarınıza dokunmadan geçen gün mutlu sayılmaz.
Gözlerimde yorulur sensiz şu akşamlar
Kalbimde varlığın çırpınır yavru kuş gibi
İçime batar sessiz gidişin aklımdayken gözlerin
Özler dururum geri gelmeyeceğini bile bile.
Keyifsiz mor geceler, kırgın pembe şafaklar
Irmakları olmayan sularda yüzdüm ben
Kanatsız kuş gibi, uçtum âlemlere devirsiz
Çöllerin kutuplarında sabahladım buzlar gibi
İçimi ısıtan güneşler doğdu da şu hayatıma
Bir an şaşmadım varlığından yüce Yaradan,ın.
Ne yaşadık biz seninle, adını koyamadığım?
O bir andı gözbebeklerinden gözlerime sıcak bakış
Ta baştan silmek istedim ama, bunu yapamadım
İliklerime işlediğin yetmedi, kalbimde yaşıyorsun.
İsterdim ellerini tutayım, beline sımsıkı sarılayım
Kolay değil söküp atmak
Birden aklıma geliyorsun
Siliyorum seni aklımdan
Kalbimden atamıyorum.
Yılları yaşadık seninle
Sen gelince düşerime
Başlar bir sızı, ince ince
İçim fırtına, bora, kasırga
Kutuplardaki buzlar gibi
Ellerim soğuk, üşüyorum.
Hiçbir şeysiz anlaşabileceğin,
Tek şeyin "aşk" oldugu bu alemde
Gördüğün bütün güzeller yalan,
Kalp gözünle hiç bir şeyi görmeyince.
''' arkadaşlarım gerek dostlarım,
bana bunca yıl hep sinir verdiler!
ama ben onlara,
içimden koşarak gelen neşeyi verebildim.'''
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!