Oysa; heves değildin anlam bulduğum sen
Yokluğunda bile mutluluklarla doyduğum sen
Ben mi görmedim yoksa, sen mi görmedin
Yüreklerimize sarılan aşktan sarmaşıkları
Dağıldık mecmunun kumteneleri çöllerine
Bir hiç gibi baka kaldık, kalıcı hasar bırakıp.
"Aşk masalı" yazarken seni
Yokluğun buz gibi, üşüyorum.
Sen kimbilir, sefalar içinde
Bensiz alemler sürüyorsun.
Senden kalan acı yüreğimde
Düşerken gözlerinden umut
Aya dönüyor saçlarımda rengi
Beklemeyi sükuta gömdüm
Metanet çığlığında ağlıyorum.
İçten gülüşler hasretlere giderken
Bakınca gözlerine, yok sanırdım başka bir dünya
Öyle değilmiş aşk, anladım geçte olsa bütün her şeyi
Benim için değerli olan, anlamlı bakışlarındı
Yalanmış meğer, kalbinden silindiğimde anladım.
Yetmedi vurdun aşkıma, açılmaz prangaları
İflag olmaz, amansız bir dertle sürünüyorum.
Günüm gün değil, çaldın acımadın hergünü
Bıraktın ulu-orta, alevden cendereler içinde.
Sana beslediğim duygular, acıtıyor içimi
Korkum bu aşk yarım kalacak
Gözlerim yaşla dolup akacak
Görseydin eğer kalp gözünle
Aşkına inanır dönerdin özüne.
Elimde kalem yazıyorum sitem
(I)
Aşk ırmağı akıyor sevgili, gel bend olalım
Bizi gören gözlerin kalbine sevgi ile dolalım.
Yarınlar görünmez, bilinmez umutlar doğar,
Cendereler içinde acı, hüsran yaşamayalım.
Kalbimin sana açılan bir penceresi var
İyiliğini, güzelliğini, varlığını oradan gördüğüm
Sen daha ilk kapısından girdiğin gün kalbimin
Attım kilidini en derin okyanusların derinliklerine
Oysa sen, doyduğun aşkı terkedisyorsun sevmeden
Öldük desene, aşkın doruğunda, sevginin hazzında.
Gün yasladı başını göğsüme
Dinliyor unutulmaz hatıralar bizi
Kah bir tebessüm, kah gözü yaşlı
İçinden geçen bu hikaye çok acıklı.
Hiç bir şeysiz anlaşabileceğimiz,
Her yazdığım şiirimde, her ilk kelime sana ait
Her satır arası, tablo gibi astığım güzellik sendin
Cümlerler şimdi kırılıyor, sen yorgun, ben dargın
Kalemlerim yazmaya can atarken ilk önceleri seni
Akıyorsun boz bulanık duygulardan, evhamlı sevgi ile.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!