Gün doğmadan, şafağın alacakaranlığında
Kuşlar dahi uyanmadan içime doluyorsun..
Çıktığım yolculuk senli hayaller, doyulmuyor
Silüetin karşımda, gözlerin bana bakar durur.
Ve başlar bir günüm içimi sızlatan kederlerle
Ey insan! kitabı herkes okur,
Hadi; şu kendini bir oku!
"Günün Bir Çimdik Sevinci Kaldı İçimde"
Gün, aşk günü, sevilip sevileme günü gülüm.
Neden yüzünü dönersin gerçeğin aynasına?
Bak mevsimlere, anlatmıyor mu bir gerçeği?
Gidiyorsun ya yar, beni yarın başında bırakıp
Gözü dönmüş içimdeki sana olan duygularımın
Bir yanım uykuda, öbür yanım amansız oyun-bozan
Kal demekte gelmiyor içimden artık, anlasana
Geçmişi sarıp sarmaladım ben koynuma çoktan
İçinde bir tek sen varsın sarılı bohçamın
Belli nazın tıpkı ay gibi, venüs gibi
Şenlikti seninle geçen her günüm
Her daim sen rüyalarıma geldin
Benliginle sözlerin kalbimde
Hatırlarımın tatlı anlarını sen yaşattın
Ayla güneş donatmışlar gül yüzünü
Şu yorgun düşmüş halimi sorarsan senden
Bir yanı çökmüş, diğer yanım felaketler dünyası
Aydınlık yarınlara muhtaç içinde senli günleri olan
Issızlığın sesi oldu da şu akan gözlerim,
Durmuyor akıyor zamantı gibi sana.
Hiçte masum olmayan düşünceler aklımdaki
İnceden inceye beynimi sarmaşık gibi sardı
Nasıl kurtulurum çabası fikri de yok kalbimde
Kapıp koyverdim sanki, her an her bir şeyi
Dolanıyorum masum olmayan duygularımla.
Kopacağını, her an duracak sandığım bir yerlerde.
Ve arkama dönüp baktığımda
Bütün güzellikler orada duruyordu.
Kimi yaşanmış, masum duygularla
Kimi de hüznün derin kederleriyle
En güzeli de açılmamış duygulardı.
"hüzünler dökülüyor içimin en dip derinliklerine"
Hüzünler dökülüyor senli saraylar kurduğum,
kalbimin zümrütten tepelerine
Sana açan çiçekler renklerinde solgun,
nisan yağmurları yağmıyor, kurak
Bir leyli içimde sen diye, günden güne dellenir
Hoş bir koku senden yayılan, benden yana yellenir
Ellerim boş görmez misin, ellerini uzat ellerime
Ve tut sımsıkı, ne olur bırakmayalım birbirimizi.




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!