Gün geçiyor, dağılıyor ruhumun neşesi
Bir sen geçmiyorsun sevgilim, gönlümün sesi
Sana tutkun bu yürek, vurulmuşum derinden
Aşkın bir hançer gibi dolanıyorum, içimde saplı.
Geçmeyen her gününde sen varsın, bunu bil
44
Bir insanın mutluluğunu ya da mutsuzluğunu içinde bulunduğu ortamdaki gelişmeler karekteriyle belirler.
Soluyorum yokluğunda odama sinmis nefesini
Resimlerini öpüp, okşuyorum doya doya
Sanki bütün özlemler bugünüme birikmiş
Hasretinden kıvranıyorum yana yana.
Seni buldum, hapsettim kalbime
Bütün cümleler kırıldı ay ışığında
Akislenir silüeti uçsuz boşluklarda
Kalbim sana ait bir liman lakin;
Tutuşturdun da gittin sevgili
Beni sıcacık sardığın gecelerin
Amansız, zifiri karanlığında.
Söylemek istenilen söylendi ve bitti
Vakitler yolunda hayat ne çabuk gitti
Nice güzellikler vardı içten yaşanan
Bir rüzgar esti, silip süpürdü ve geçti.
Kap gözünün görmediği, neler neler var
eğer, ne istediğini biliyorsan bana gel
sana verebileceğim sergimde durur
yok olan ne varsa vardır,verebileceğim herşeyim
getirdiğin 'kanaat'le sana her zaman açık ellerim
sıcacık 'sevgi'm daima hazır bulunur kalbimde
kapısı açık daima senin için ve herkes için,
Dolaşırken sanki kanımda alkol, sana sarhoş oluyorum
Bakınca gözlerim gözbebeklerine, kaybediyorum kendimi
Sanki narkozdan yeni çıkmış bedenim, yapamıyorum
Aşkın paslı bir bıçak gibi saplandı gönlüme
Gelip sarsan da çare olmuyor sevgilim yarama
Unutulmaya terkedilmiş bir yanım korkuda
Varlığındı beni yaşatan
Yokluğun şimdi yanımda, anla..
Gözlerim aktı, görmedin ki
Ruhum çekti acısını aşkının
Sanma ki bu gönül sever birini
...
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!