Bir zaman bayır aşağı gidişler vardı.
Ağaçlar, kuşlar cümlesi buna şahit.
Hiç orta yerde acı yakaladı mı seni.
Durup dururken yalnızlığın, boşluğun.
Alışmak zorunda kaldığın girdabın.
Bulutlar dağılır mavisidir, gökyüzü.
Metal grisi dağılır belirir gökyüzü.
Geceden çıkar gelir, gönlün baş tacı.
Gönlün kalemi yazar durur, sevdayı.
Çiğnenmiş acı sözler, üstü çizili.
Karalar bağlasın şimdi enkaz akşamlar.
Olmayan acılardan beslenen gömülüler.
Bitmez derdi, sıkıntısı bir yumağa sarılı.
Ne eliftir ne vavdır bulamaz ki gerçeği.
Defolup gitsin yakalanan şimdi hüzünler.
Yüreğe yakışan papatyadır, menekşedir.
Kenan Gezici 19/04/2026
Kenan Gezici
Kayıt Tarihi : 19.04.2026 22:17:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!