Kör mum gibi yanıyorum,dibime vermeden ışık.
Yanar iken üşüyorum,sende gel kendine titre
Ben bu derde alışığım,pervane buna alışık.
Yanarken düşer damlalar,saymadım ki kaç bin litre
Avazım çıkmaz yanarken,düşmez duvarlara gölge.
Yarelenir parelenir,özümde derya bin bölge.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta