Cürmümü biliyorum, ateş olsam ne yazar
Gücüm kendime yeter, ben canımı yakarım
Hayat dediğimiz yol, mevtana doğru uzar
Ardımda bıraktğım, her anımı yakaırm
Söz sükuta dönüşür, dil lal olur karşında
Kainat yasta kalır, tufan kopar çarşında
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Meltem Hanım bir süre internetten uzak kaldı.Döndüğümde ilk baktığım sizin sayfanız oldu.Son şiir'iniz YAKARIM'la gene ortalığı yakmışsınız.Şiir'lerinizi okudukça acaba şiir yazmayı bıraksam mı? diye terettüt ediyorum.Başka ne diyebilirim ki KUTLARIM.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta