Yakamı. Şiiri - Fehmi Tazegül

Çaldın yerden yere düşürdün dile.
Yeter olmadı mı can çektiğim çile.
İnsanlara yaklaştım ben sevgi ile.
Bırak zulüm sen benim yakamı.

Deli gönül bir gün olsun gülmedi.
Kaldım ortada kimse kapı açmadı.
Hayatım huzuruyla ile hiç geçmedi.
Bırak zulüm sen benim yakamı.

Bütün engeller yollarıma çıkmış.
Hasretten gözlerim içine çökmüş.
Benim ümitlerimde yarına kalmış.
Bırak zulüm sen benim yakamı.

Fehmi.
Dikenler vardır bütün dallarda.
Hakkım yoktur mutlu günlerde.
Yaya yürüyorum çamur yollarda.
Bırak zulüm sen benim yakamı.