Yağmursuzluk Şiiri - Vefa Rüzgarı

Yağmursuzluk
Adım Yağmur...
Filmi, şiiri, şarkısı, dizisi, repliği yapıldı;
Bir su damlası ve niceleri yapıldı da...
Nice hatırlatmalar bıraktı da geriye,
Bir tek hatırlayanı olmadı.

Nice şarkılar, şiirler yazılan o yağmur...
Arkasından dünyalar dizilen o Yağmur’a layık olamadım.
Nesnesi hep gözler önündeydi de,
Öznesi çabuk unutulan;
Varlığıyla yokluğu bir sayılan o Yağmur’um şimdi.

Gözde yaş, hafızada keskin bir koku bırakıp gitti bu Yağmur.
Ama ben olan Yağmur, gözden akan yaş oldum;
Çabuk vazgeçilen bir su damlası oldum.

Önce bereketiyle hayat veren,
Sonra fırtınasıyla her şeyi yerle bir eden oldum.
Ve o topraklara bir daha dönmemek üzere,
Sessiz bir bayram gecesi öncesinde alındı o karar.

Son izimi ise...
Bir bayram güneşiyle, baharınıza bırakıp gidiyorum.

~Vefa Rüzgârı