Başlıksız Şiiri - Vefa Rüzgarı

Başlıksız
Vefasızlığın adına bir kelepçe taktılar,
Aklımdaydın, yazamadım...
Bunun için mi oldu İstanbul’da semtin adı Vefa?

Bu gözler senin yollarını safi bekler,
Amma gelecektin...
Gitmen rüzgar gibiydi,
Gelmen bir çölde kum tanesi kadar.

Sevdanın sitemi oluyormuş meğer,
Bu da aşkın tuzu biberiymiş...
Ne anladık biz bu aşk denen yemekten?

İki çay verirler de geçer mi bu şişlik hissi?
Geçmez efendi!
Boğazına kadar acıyla kıvratırlar insanı,
Acının üstüne tuz da basmışlar,
Adına aşk denmiş.

Yemişim böyle aşkı!
Biz bir ayran içelim de bu aşkla ayrı düşelim.
Tıpkı bir vefa rüzgarını andırır bir şekilde,
Vedalaşalım...
~Vefa Rüzgârı