Yağmur- Hikâyem Şiiri - Mesut Tütüncüler

Gözlerimden düşenler sanılmasın gözyaşı;
Bugün, yağan yağmurları gözümde küçülttüm.
Yüreğimden geçenle bulamadım uzlaşı;
Düşen her damlalardan basamaklar büyüttüm.

Adım adım yürümek... bu da neyin uğraşı;
Topu topu yağmurla bir beraber özüttüm.
Çakan şimşeklerden korkmak da neyin telaşı;
Şimşeğe çarpılıp, bulutu eren hüthüttüm.

Bir uçtan diğerine yol yapmış ustabaşı;
Gözümün aldığı yedi renk; tek tek yol tuttum.
Gök kubbenin gök kuşağı sanki pınar başı;
Güneş huzmesinde suyu kanan yekvücuttum.

Cemre göğe düşünce duman almış dağ başı;
Baharla gelen göçmen kuşlarla kanat vurdum.
Bir coşku, bir heyecan, sanki düğün, toy başı;
Bugün ilmek ilmek her kuşa habitat kurdum.

İlk açan çiçekten ilk öz alan, obabaşı;
Yavru kurtlarıyla petekler ördüm de geldim.
Tarlayı süren rençper çoktan yapmış işbaşı;
Cansularına alın teri serdim de geldim.

Ve yine sağanak başlıyor rüzgara karşı;
Ve yine yeniden gözümde küçültüyorum.
Direnme yürek, karış karış gezdim ben arşı;
İçinde mutlu mesut güller büyütüyorum.

03.01.2022