Yağmur Şiiri - Ömer Koç 4

Ürkek ruhum duymayagörsün yağmuru
Ait olmadığı bu dünya ve bedende.
Öylesine berrak, öylesi dupduru
Nedir bu boşluk, bu yalnızlık hali bende?

Kırkikindilerle ıslanan toprak yolda,
Sırra kadem basan ayak izlerimiz.
Tılsımını yitirmiş bir sonsuzlukta,
Uzansak da değmeyecek ellerimiz.

Ve yağmur kadar güzel toprak kokusu
Usul usul okşarken düşünceleri.
Ah o günahın azap veren korkusu
Yeryüzüne atılmış ilk insan gibi.