Yağmur Şiiri - Yağmur Beyza Kara

Oturduğum yerde kıvrıldım
Bir yağmurla daha gözlerimden
Yer çekimine yeniliyoruz
Benle her ses
Puslar, seherler
Yüze yüze boğuluyoruz
Yer ve gök
Yağmurun kudretiyle süzülüyor
Hep kara, hep kasvetli
İşte ben yağmurun ta kendisi

Kendimden akmayı öğreniyorum
Tükeniyor dilde mürekkep
Ters bir şey yok aslında
Ben yetmiş beş yaşında
İnsanları düşünüyorum
Bahçelere ben de ekiyorum
Sonra çürüyorum
Çürütülüyorum