Yabancı söylese Şiiri - Murat Ülkü

Yabancı söylese duyulmaz sesi,
Dostun bir kelâmı keser nefesi.
Gönül sarayının tek efendisi,
Kırarsa onarmaz kimse o yeri.

El eli kırarsa acısı geçer,
Dil canı vurursa ömürden biçer.
İnsan sevdiğini ser-tâcın seçer,
Baştan aşağıya yıkar bir seri.

Ufacık bir sözden sızlarsa yara,
Bakma sen isme de bakma hiç zara.
Gönül düştü ise bir kez ah-u zara,
Bulunmaz dermanın kalır eseri.

Kıymet verdiğin mi vurdu derinden?
Dünya oynar sanki her an yerinden.
Bal aksa da o yar şeker dilinden,
Bir acı sitemle siler değeri.

Gurbet elde taşlar vursa ne yazar?
Sevilen bir baksa mezarın kazar.
Söz gümüşse sükût altına benzer,
Lâkin her suskunluk bir ruhun teri.

Ayna olsan bile sırrın dökülür,
Vefâ bekler iken kalbin sökülür.
Boynun bükülür de dizin bükülür,
Gelmez bir daha o gidenin feri.

Sözün sahibi mi kıymetli olan?
Yoksa o kelâmda zehir mi yalan?
Koca bir ömürden geriye kalan,
Sadece gözyaşı, hüzün defteri.

Gönül kuşu uçsa konmaz dalına,
Bakmazlar hiç senin garip haline.
Düşersen eğer sen elin diline,
Ararsın her yerde eski seheri.

Kimi gül uzatır dikeni batar,
Kimi bir söz söyler canını yakar.
Zaman dediğin de su gibi akar,
Döndüremezsin o geçen günleri.

Garip Murat der ki dünya fânidir,
İncitenin kalbi acep hanidir?
Sevenin sitemi elbet ganidir,
Gönül yarasının yoktur panzehri.