Yaban arısı Şiiri - Mehmet Kaplan Behlül

Kaba insanlar çıktı hep karşıma
Beni onlardan sayma.
Belki bir tarafım yaban arısı,
Beni bal yapmaz sanma.

Susuyorum gecenin korkusuna,
Baldan daha tatlı geliyor sükût.
Kaba insanların menzilindeyim,
Cevapsız sorularla dolu defterim.

Gaye bezginlik değil imtihandan,
Tat almak lâzım bazen acıdan.
Gitmek yetmez, kaçmak lâzım,
Gülü koklamayı bilmeyen insandan.

Ne gürültüye meylim var ne kavgaya,
Yaban arısıyım, talibim bal yapmaya.
Bir çiçeğin kokusunda buldum hakikati,
Kabalık künde yesin kalmasın takati.