Geceleri ay gibi parlayan gözlerin,
Senin önünde sersefil olan bedenim.
Bu aşka daha nasıl tahammül edebilirim?
Belki de kalbimi sökersem anca senden gidebilirim.
Sınırlarımı aştım ben yeniden,
Serden geçerim ama senden geçemem.
En güzel manzaram gözlerimin önünde dururken,
Yapay şeylere ben güzellik diyemem.
Yollarında yürürken dikenler batıyordu ayaklarıma,
Biliyorum, bu aşkı Yaradan da istemiyor da,
Kendi ellerimle hazırlıyorum ben sonumu:
Ya mutlu olacağım seninle ya da ruhsuz bir köle.
Kayıt Tarihi : 22.04.2026 11:32:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!