Savaşlar veriyorum şu sıralar kalbimde.
Sonsuza dek yürüyebilir miyim bu yolda seninle?
Emin değilim artık hislerimden ve senden,
Çekiliyor gibi ruhum artık bedenden.
Sahi, nerede o eski benliğin ve sadeliğin?
Gözlerinin içine bakarken dilerdim: “Allah’ım, hiç gitmesin.”
Fırtınalar kopuyordu elin elime değince,
Öyle bir histi ki sanki hiç bitmeyecekti içimde.
Artık yok sevmeye mecalim.
Gelsen bile artık elimin tersiyle geriye iterim.
Ellerinle söktün şu küçücük kalbimi,
Geldin ve dedin: “Kalbin hâlâ bana yer bulabilir mi?”
Kayıt Tarihi : 15.04.2026 13:30:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!