Sevginin ardından gelir gıybet,
sevgiliyi kıskanırlar, adı olur haset...
Hasedin gebe olduğu şey husumet;
üzülme, âşığın gördüğü ancak feraset!
Dilin kemiği yok, konuşurlar her daim,
bilmeyen susmaz, demez "Ben ne cahilim..."
Fitne alır başını gider, olurlar birer zalim;
üzülme, âşıkın gönlü zengindir, adı Kerîm!
Dert deminden şikâyetçi değiliz, hoş geldi...
Âşık maşukuna erince gözyaşı sel oldu.
Gözlerim siperdir yâre, bakmasın tek bir kem göz!
Susar bülbül artık, dayanamaz...
Sarılır sevdalı gülüne;
dikenine aldırmadan,
al kanlar dökerek der ki:
"Ya Hû!..."
01.03.2018
Mesut TütüncülerKayıt Tarihi : 13.08.2026 10:53:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Şu dünyadaki çatışma, ön yargı ve husumetlerin çoğu dilden kaynaklanır. Sen sen ol, kelimelere fazla takılma. Aşk diyarında dil zaten hükmünü yitirir. Aşk dilsiz olur.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!