Bir bulut sarmıştı,
Yeryüzünü baştan başa,
Kapkara bir bulut.
Güneş, arkasında bırakmıştı ışıklarını.
Ağaçlar isyan ediyordu.
Ahşap evin tahtaları: “yeter artık”diyordu,
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta