İşte bu şehir, içimi aydınlatan,
İşte burası beni yeniden başlatan.
Hayalimdeki yer burası, biliyorum.
Ağaçları, kuşları, rüzgarıyla benim.
Bir zamandan sonra,
İşte bu şehre,
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Gayet güzel, çok hoşuma gitti.Sade anlaşılır ve içinden geçtiği gibi yazmış,yolun açık olsun selamlar Ahmet güzelbahçe
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta