Bir bulut sarmıştı,
Yeryüzünü baştan başa,
Kapkara bir bulut.
Güneş, arkasında bırakmıştı ışıklarını.
Ağaçlar isyan ediyordu.
Ahşap evin tahtaları: “yeter artık”diyordu,
Yüz yıl oldu yüzünü görmeyeli,
belini sarmayalı,
gözünün içinde durmayalı,
aklının aydınlığına sorular sormayalı,
dokunmayalı sıcaklığına karnının.
Devamını Oku
belini sarmayalı,
gözünün içinde durmayalı,
aklının aydınlığına sorular sormayalı,
dokunmayalı sıcaklığına karnının.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta