Xizan Şîlan Şiirleri - Şair Xizan Şîlan

li xewa şevên bêxewiyê
serê xwe datînim ser balîfa
bîranînên pînekirî
û dikevim nav xeyalên
kûr û tûj
pişta xwe dispêrim

êşa berbangan bi nefsçûkiya giyan silav dikim di diltengiya rojên bêdeng de diponijim helbesta xwe ji gewriya şevistanan dişeqînim masiyên çemên mirî li berwarên awiran derbas dibin li diyarên windayî rêwiyê riya bêveger im baranên dilê xeyidî li demsalên bêreng dibarin keştiya bîranînên ciwaniyê di okyanûsên bêbinî de asê ma şahî li dîwarê keseran hate mixkirin zîroyên demê rayên darbesta min dimijin beden di xewnereşkan de dilerize serê xwe li ber qedera derbeder diçemînim ez ne kêm ne jî zêde me ne dîn ne jî aqilmend im jana giraveke jibîrbûyî me di tenêtiya wêran de hatim dorpêçkirin qêrînên wijdana min rast û durist in têgihiştin û dilpakî di teraziya hest û mantiqê de hate xapandin arzûyên sêwî li kendalên hêviyê ketine xewa bi nalenal rûyê xirabiyê bi agirê dojehê dişom ji parzûna çaxên gemar qenciyê dipalînim dayika min di malzaroka xwe de giloka êş û xeman dihewîne kul û birînan bi melhema cejna Laliş dikewînin Xizan Şîlan 2011-11-01 Stockholm

pelkên êşa bîranînan
ji nava kezeba min ya peritî
dişeqin
masiyên wîjdan
di gola xwîna xiyanetê de
xeniqîn

Aşkın da şiir gibi bir tarifi yoktur. Sonsuz ve doğa gibi çok renkli, kokulu, heyacanlı ve coşkulu bir ırmağın akışının bilinmezliği gibidir.
Aşk sadece insan yű reğinin derinliklerinde saklı bir gizemdir.
Aşk vahşi bir acının ızdırabı ve ormanların tenha gecelerinde yalnızlığın çığlığıdır.
Aşk soğuk bir kış gű nű nde karlı ve çamurlu yollarda yű rű rken atılan adımların kayganlığının umutsuzluğudur.
Aşk yaprakları sararmış ve dő kű lmű ş kuru bir ağacın gő vdesinin susamışlığıdır.
Aşk yamaları ső kű lmű ş yırtık pırtık ve kirli bir picamanın artık dikiş tutamamasıdır.

lê lê dilberê
bi sonda hesreta dilê bêsebir
li benda bixêrhatina te me
li danê êvaran
di kolanên te yên kavilbûyî re
derbas dibim

ez
dergûşeke li çolistanên qijilî
pêxwas
tazî
tî
birçî û sêwî mayî me

BÊYÎ TE


bêyî te li şevên stewrbûyî
xeyalên tunebûna te
dinoşim

li demsalên bextewariya berbabûyî
peleke ji dara xwe
weşiyayî me
sêwiyê payîza birçî me
leyîstikê li ber destên
qumara şevên xopan im

rindika rûken ez xelîçeya eşqa dilê fedekar li ber lingên te radixim ji kaniya bîbikên melûl şerbeta şewq û şemala te vedixwim bêhna te di lerza kefa destê xwe de vedişêrim derd û kulên min pir giran in birîna êş û xeman bêderman e li dûrî hesreta te bi lezeta şereba eşqa îlahî mest dibim têlên tembûra axînkêş qetiyan şewqa çireya temenê hejar temirî kulîlkên baxçê giyan çilmisîn feryad û fîxanên kezebşewat bêdeng dibin li xerîbiyê deriyê koşka evînê kilît bû kêf û seyrana li nav kolanên şad herimîn gavên hêviya demên ciwan kûd bûn pênûs li ser rûpelên destanan hêsiran dibarîne kêfxweşiya rojên germ veguherîn qêrîna zîndanên sar dil li nav êşa parsûyan westiya gewriya helbestê di dûmanê cixarê de fetisî ken û girîn di kîn û nefreta felekê de hatin ji bîrkirin av li çiyayên îsyankar sergêj diherikin ba û baranên payîzê di kovanên xwe de kemijîn were bi hezkirina gotinên milîtan kelecanê bigihêne aramiyê salên cemidî bi germiya henasa xwe bihelîne bi maçên lêvên cirifandî biharê geş bike û pêşkêşî min bike Xizan Şîlan 2011-06-06 Stockholm

ben çığlık atarak ağlayan
ilk nefesim bahtsız yaşamda
belimi acı hayallere yaslıyorum
derin düşüncelere dalıyorum
ekşî bir ağırlık tüm bedenimi
ve beynimi sarmış