VUR ABALIYA
Haşmet su karışsın pişmiş aşına,
Çok zahmetli oldun, halkın başına,
Düşünme kim çeker, diye boşuna,
Ver ABALIYA sen, derde alışsın..!
Yapı kökten bozuk, sıva kar etmez,
Viraneden Haşmet, ölsede çıkmaz,
Halk da bu kafayla, vallah kurtulmaz
Vur ABALIYA sen, yere yapışsın..!
Haşmet, eli cepte yarıya ortak,
Kimin hattine ki hakkını sormak,
Birazcık belimiz, doğrulur olsak,
Sar ABALIYA sen değme taşısın,
Özvecan böyle gelmiş böyle gitmez,
Haşmet, gözü görmez, kulak işitmez..
Halkın, hali nasıl, nicedir bilmez,
Saf ABALIYA sen verme şaşırsın.
Kayıt Tarihi : 23.07.2026 23:18:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hikayesi:
Hayat




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!