Volkan Çakmak Şiirleri - Şair Volkan Çakmak

Bana seni sevmediğimi söyleme,
Kalbim inkâr eder, dilim de yetemez.
Gözüm her yerde seni ararken,
Bana seni sevmediğimi söyleme,

Sesini duymadan geçen her gece,

Beni unuttuğun yerdeyim,
zamanın sesini kestiği yerde.
Ne gece,
ne gündüz...
Bir aralıkta yaşıyorum.
Gözlerinin kapandığı an ile

Asırların yükü var, çökmüş omuzlarında;
Biz hep "mucize" sürdük kanayan yaramıza.
Mazi bir gurur değil, dersti anlamadık;
Fidanımız vardı da yağmur olup yağamadık.

Ezberler duvar oldu aklın hür kapısına,

Ya görürsem bir gün seni,
Ya tanırsan o gün beni,
Ya yaşarsan başkası ile
Kurduğumuz o hayalleri…

Yürekte bitmez bir sancı;

Dünya bozuk bir pusula gibi,
Aklı başka, vicdanı başka yön.
Kendi gölgesine hâkim gibi
Rûy-ı zemine göz diken insan.

Şehirler bir buhran havasında,

Her gece bir rüzgâr eser içimde,
Ararım izini başka biçimde.
Savrulur bu toprak dertler içinde;
Ruhum bir enkazdır aşkın gözünde.
Elimde kalan tek silik bir hece…
Titrer kalemim bu sonsuz gecede.

Bir ses dolaşır içimde,
Ne tam susar ne konuşur.
Kapılar aralanır bazen,
Ama içeri girmez kimse.

Kalabalık bir meydan gibi

Kalem sustu, gönül yandı, sözüm kaldı derinde.
Hayâl oldu hayâtım, gece çöktü yerimde.
Akar sel gibi dertler, duramaz gönülünde.
Ne çareyle susarsın, bu heves var özünde.

Gönül kaldı firâkda, sözüm sustu dilimde.