Hasret Rüzgârı Şiiri - Volkan Çakmak

Her gece bir rüzgâr eser içimde,
Ararım izini başka biçimde.
Savrulur bu toprak dertler içinde;
Ruhum bir enkazdır aşkın gözünde.
Elimde kalan tek silik bir hece…
Titrer kalemim bu sonsuz gecede.

Renkleri soluyor artık gündüzün,
Üstüme çöküyor yükü hüznünün.
Zifiri karanlık çöktü her düne,
Gömüldü umutlar veda gününe.
Alevler içinde sönen bir külüm,
Ruhumda bitmeyen sessiz bir ölüm;
Issız bir kafeste bülbülsüz gülüm!