Virane Kalbim…! Şiiri - Hikmet Güner

Virane kalbim kaldı sensizliğin elinde,
duvarları çöktü birer birer içinde.
Bir nefes arar hâlâ senin sesinde,
yıkık bir şehir gibi kaldı gönlüm kendine.

Bir zamanlar ışık dolardı her yerine,
şimdi gölge çökmüş en derin köşesine.
Adın geçince titrer hâlâ sessizce,
virane kalbim saklar seni gizlice.

Bir kapı vardı açılırdı her gelişine,
şimdi kilitli durur gecenin içinde.
Sen gidince çöktü bütün hevesiyle,
virane kalbim kaldı kendi küllerinde.

Bir umut arar hâlâ yıkıntılar arasında,
bir iz bulur mu diye eski masalında.
Seninle başlardı her sabahın yanında,
şimdi yalnızlık oturmuş kalbin ortasında.

Virane kalbim yine de seni bekler,
bir gün dönersin diye sessizce titrer.
Yıkık da olsa, kırık da olsa bu beden,
sen gelince yeniden çiçek açar içten.

HİKMET GÜNER
20/11/2018