Vicdan ve Mizan Şiiri - Yusuf Berkman

Birileri birilerini alkışlarken,
Birileri birilerinin yalağından akanı topluyordu.
Kutsallar yerli yerindeyken,
Onlara kalsa sayelerinde yüksekte duruyordu.
​Oysa yıllar önce kurtulmuştu Sakarya,
Birileri sövedursun başkomutana;
Sakarya kurtaranına ağlıyordu,
Dün gibi daha aklında!..
​Akıyordu şehitlerin kanı suyuna,
Her şeyi gören Allah bunu da biliyordu.
Bağırsınlar dursunlar misk kokulu unvanları,
Sayılıdır üstünde toprağın elbette ki günleri.
​Kendini Müslüman bilen nasıl incitir Atamı?
Bekler cehennem de cennet de,
Zaman dolar, gelir herkesin sırası.
Sövün, övünün küfrünüzle;
Bekleyin, verirler sağ tarafınızdan defteri!
​Gün doğar, gün batar, elbetteki kurulur mizan,
Mahkeme-i Kübra’da Hak sorar hesabını...
​